Dışa Vurulmamış Bir İç Çekiş Gibisin Bende Şimdi ... Ne yokluğundan yakınmak,ne varlığını kazanmaya uğraşmak..
Ayağa kalk desem yüreğime, bir sürgün olur gideceği yollar. Ardıma bakmadan gitsem, içimde varolan aşk beni çarmıha gerer gittiğim her yerde.
Şimdi
Susmalıyım ..
Şimdi... daha da yalnızlaşmalıyım ,hayat çırılçıplak kalmalı ellerimde. Düşlerimi tanımsız düşürmeliyim gözlerimden. Ve her gelen gün ,bitimsiz bir ölüm olmalı yüreğimde. Ve ben haziran titremesinde sonu uçurum bir uzun yolculuk olarak asılı kalmalıyım
senin zamanın da.....
Şimdi...Arsızca tenime dokunan
yalnızlık, ruhumda hissiz bir ayaklanma, simya değmemiş bir yürek ve tükenmiş bir bedenle geldim sana.
Şimdi...Bir adanmışlığın geride bıraktığı boşluğa
incittiğin gülüşlerimi ekledim.
Şimdi...Sözcüklerin ihanetini taşıdığın yerde, yüreğimden sana taşıyamadığım aydınlıkta umarsız sözcükler ekliyorum ikimize.
Şimdi...Gözlerime bak ve anla beni.
Parçalanmışlıklarımı al ve içine yaşamsal anlar yama.
Ağlamayı sustuklarımı al ve kurak gözlerine yağmur ekle.
Gülüşüme eklediğim iç kanmalı suskunluklarımı duy ve sözcüklerine susku , içine sesleniş yap onları.
Şimdi... Dışa vurulmamış bir iç çekiş gibisin içimde. Avutma düşlerimi , hırpala ,yak, darmadağın et,
hadi durma öldür bendeki seni. Şimdi..özlediğim sen olmasan diyorum. Tek kişilik bir yalnızlığa soyunsa yüreğim. Sana dair olmasa tutulduğum şarkılar .
Senden kaçmak uğruna ,
nefrete sığınmasa yüreğim.
Kaçtıkça senin geçtiğin bütün yollardan , üzerime sen eklenmesen diyorum uğradığım bütün duraklardan. Yani kaçmalarım olmasa senden sana. Senin intiharların düşmese düşüşlerime. Sussam susuşlarına .
Şimdi..senden kaçmak uğruna sığındığım tenhalıklardan
sen çoğalmasan diyorum.. Ve şimdi...neden bilmiyorum yine sana çoğalıyor sevmelerim senden azalırcasına
