AĞLAMAK
Bir ağlama vardır ki; aşk, sevgi ve muhabbet göz yaşıdır.
Bu ağlama, Şuayb (as)’e nasip olmuştur.
O ağladı; gözlerini feda etti.
Şuayb (as)’e üç defa yeniden göz ihsan edildiği,
aşk ve sevgi ağlayışı sonunda üçünden de olduğu rivayetler
arasındadır.
Gözleri iyi idi; ağladı ve kör oldu.
Bu durum üç kere tekrar edildi.
Sonunda şu vahiy ile karşılaştı:
- Ey Şuayb, ateşten korkarak ağlıyorsan,
ağlama artık. Seni ateşten korudum.
Cennet arzusu ile ağlıyorsan, onu da sana nasip ettim.
Bunun üzerine Şuayb (as) şöyle yalvardı:
- Ya Rabbi, onlar için ağlamıyorum.
Sana kavuşmak için ağlıyorum.
Bu sefer ikinci bir vahiy geldi:
- Ağla ya Şuayb.
Beni isteyenlere, bu alemde ağlamak düşer.
Bu ağlamaya, Bana kavuşmaktan başka çare yoktur..
